Van Orviëto naar Assisi
72 foto's
Foto's Orviëto
Maandag 7 juni
Van Orviëto naar Assisi
72 foto's
Foto's Orviëto
|
Duomo
Op het programma stond alleen Assisi. Maar omdat er veel
meer tijd is, heeft Esther een bezoek aan Orviëto ingelast.
We vertrokken om 8:30 en kwamen na een uurtje rijden in de stad aan. Guilliano
zette ons bij het station af en via een aantal roltrappen kwamen we bij de
Funiculare die ons naar het niveau van de oude stad bracht. Daar gingen we
verder met de bus naar het centrum. Esther gaf ons een rondleiding door de Duomo
en daarna waren we vrij tot 12:00 uur voor de lunch.
Orviëto
Gelegen op een 'voetstuk' van tufsteen lijkt Orvieto op een eiland. De Etrusken
bouwen graag op een plateau: Orvieto was een centrum van Etruskische cultuur,
waarvan de naam desondanks onbekend bleef. (Misschien was het Volsinii Veteres.)
Even onbekend is zijn naam in de Romeinse tijd. Eerst in de Middeleeuwen vinden
wij schriftelijke vermeldingen van Orvieto onder de naam 'Urbs Vetus' of 'Urbibentus'.
Wegens haar geografisch unieke ligging werd de stad naast Viterbo spoedig het
meest geliefkoosde vluchtoord van de pausen. In 1157 werd er een verdrag tussen
de paus en de vrije stad Orvieto ondertekend, waarin de paus zich verplicht de
autonomie der stad te respecteren. Als tegenprestatie eerbiedigen de inwoners
zijn wens een zetel in de stad te hebben. In 1263 werd er door paus Urbanus IV
het feest van Sacramentsdag ingesteld. Niettemin werd paus Martinus IV wegens de
vele Fransen, die hij met zich had meegebracht, uit de stad verdreven. Ook de
verhouding tussen de burgers onderling was niet steeds rustig: zoals in vele
Middeleeuwse steden was er vaak strijd tussen de families, in Orvieto de
Monaldeschi, Filippeschi en Alberici, waarin geheel de stad werd meegesleept. De
economische bloei van de stad werd door de aanwezigheid van de pausen bevorderd.
De stad werd het culturele aantrekkingspunt van haar tijd, toen Thomas van
Aquino, de belangrijkste filosoof uit de Middeleeuwen, aan het 'Studium' les
gaf. In deze tijd verrezen er kerken en paleizen. Om aan een burgeroorlog te
ontkomen stelde Orvieto zich ten slotte rond het jaar 1450 onder de directe
bescherming van de paus en het bleef tot 1860 tot de Kerkelijke Staat behoren.
In de loop der geschiedenis verbleven in de versterkte burcht zevenendertig
pausen.
Dom: architectonisch wordt het bouwwerk als iets unieks aangemerkt. De
eerstesteenlegging vond plaats door paus Nicolaas IV ter herinnering van het
wonder van Bolsena. Waarschijnlijk was de eerste bouwmeester Arnolfo di Cambio.
Hij werd opgevolgd door Ramo di Paganello uit Siena, die blijkbaar veranderingen
aanbracht in het ontwerp van Arnolfo. Aan Lorenzo Maitani uit Siena (bouwleider
van 1301 tot 1330) wordt de tegenwoordige gevel toegeschreven.
Het wonder van Bolsena vond plaats in 1263. Een Boheemse priester die de mis
opdroeg op het graf van de H. Christina te Bolsena, had ernstige twijfels over
de transsubstantiatie (het feit dat de hostie verandert in het lichaam van
Christus). Toen bloed uit de hostie vloeide, zag hij zijn vergissing in. Hij
rende naar de paus Urbanus IV in Orvieto, die bisschop Giacomo zond om het
gebeuren te verifiëren. Naar aanleiding van dit gebeuren werd het feest van
Corpus Domini ingesteld.
Bron:
of
Lunch
Om 12:00 uur gingen we lunchen in een voormalig Franciscanenklooster.
Crostinis met vleeswaren met sla en een soort Tiramizu toe.
Dit was erg lekker. We konden alles bijvragen wat we wilde hebben. Ik wilde nog
wat Parmaham hebben en kreeg zelfs een compleet opgemaakt bord. Dit was niet
direct de bedoeling en heb dit met mijn tafelgenoten gedeeld.
Om 13:15 gingen we terug naar de bus en door naar Assisi waar we om 15:00 uur
aankwamen.
|
Santa Maria Degli Angeli
Assisi
De stad Assisi is vooral bekend geworden door Franciscus van Assisi. Deze
stichter van de Franciscaner kloosterorde werd hier geboren en is hier ook
begraven. Rond zijn graf is een groot klooster gebouwd.
Geschiedenis
In de Romeinse tijd was Assisi reeds een bloeiende plaats waar (48 v.Chr.)
de dichter Propertius werd geboren. De Gothenkoning Totila verwoestte Assisi in 545. In
de Middeleeuwen had de vrije stad herhaaldelijk te lijden van de aanvallen van
Perugia. In deze tijd ontstond een der grootste religieuze bewegingen van de
geschiedenis, in gang gezet door de H. Franciscus van Assisi (eigenlijk
Francesco di Pietro Bernardone (1182-1226), wiens ideeën mensen van alle
geloofsrichtingen boeien. In de 15e eeuw werd Assisi door onderscheiden heersers
bezet en verwoest. Pas onder het pauselijk gezag in de 16e eeuw kwam er voorgoed
vrede.
Franciscus werd in 1182 in Assisi geboren als zoon van een rijke
koopmansfamilie. Als jonge man was hij ambitieus. maar door ziekte getroffen,
zocht hij de zin van zijn leven in meditatie en gebed. Hij besloot 'Vrouwe
Armoede' als bruid te nemen, en de Gekruisigde Christus te volgen. Hij richtte
zijn leven in volgens Matteus X, 9: 'je zal goud, zilver noch kopergeld in je
gordel dragen, neem geen tas, geen twee onderkleren, geen schoeisel, geen
reistas mee want de arbeider heeft recht op zijn onderhoud.' Hij deed afstand
van alle bezit. Van toen of droeg hij het kleed van de gewone landlieden, grauw
van kleur, gelapt en opgehouden door een gordel
Zijn voorbeeld werkte aanstekelijk. Hij zond zijn volgelingen naar alle
windstreken uit om de mensen aan te zetten tot een blijmoedig leven in de geest
van het evangelie.
Hij schreef een regel voor zijn volgelingen, de fratres minores of
minderbroeders. Door de bescherming van Paus Innocentius III verkreeg Franciscus
de kerkelijke goedkeuring. De minderbroeders zouden zich vooral toeleggen op het
apostolaat in de groeiende steden.
Franciscus stierf op 3 oktober 1226. Twee jaar later werd hij heilig verklaard.
Voor meer informatie over Franciscus:
Franciscusbasiliek
Met de bouw van het imposante complex (met 2 boven elkaar liggende kerken wegens
de berghelling) werd in 1228 begonnen. Het architectonische plan wordt heden
toegeschreven aan Broeder Elias; ongetwijfeld had hij medewerkers, die goed
thuis waren in de Franse gotiek. Daardoor leunt de S. Francesco dicht aan bij de
Franse gotiek beschouwd. Hoge bogen dienen als kunstmatig voetstuk van het
gebouw. In september 1997 is dit gebied getroffen door een reeks
verschrikkelijke aardbevingen. Tijdens de eerste schokken kwam het gebouw er
redelijk vanaf. Maar de tweede was veel dramatischer. Restaurateurs waren in de
bovenkerk bezig de schade op te nemen toen de tweede schok kwam. Een aantal
renden direct naar buiten toe. Om dat zelfde moment storten een deel van het
gewelf bij de uitgang in. Deze vier mannen hadden geen schijn van kans en zijn
verpletterd. De collega's die verder van de uitgang stonden zijn ongedeerd
gebleven. Ook een deel van het gewelf bij het altaar is ingestort. Beide delen
zijn (zo goed als) hersteld.
Piazza del Commune
Achter de resterende zuilen van de Romeinse Minervatempel is de kerk S. Maria
sopra Minerva gebouwd. Naast de kerk zien we de stadstoren uit de 13e eeuw en
het Palazzo del Podesta (hoofd van het stadsbestuur) eveneens uit de 13e eeuw.
Aan de overzijde staat het Palazzo dei Priori uit de 14e eeuw. Hier zetelt nu
het stadsbestuur en is de pinacotheek met veel Umbrische schilderijen gevestigd.
Het geboortehuis van St.-Franciscus staat in de Vicolo S. Antonio.
Rocea Maggiore
De burcht werd in de 11e eeuw gebouwd, werd verwoest en later weer opgebouwd in
1367. Vanaf de toren heeft men een prachtig uitzicht.
Stadsmuur
Deze is 5 km lang en er zijn 8 poorten in.
Dom S. Rufino: Romaanse kerk, midden 12e eeuw; architect was Giovanni da
Gubbio. De gevel is een van de mooiste in de Romaanse stijl van Umbrië. De
kleine loggia is karakteristiek Pisaans. In het interieur (verbouwd in 1571 door
G. Alessi): de doopvont, waarin o.m. Frederik 2, de H. Clara en de H. Franciscus
gedoopt werden. De Sacramentskapel bezit fresco's van A. Carloni. In de apsis
houten koorgestoeite (1520). Links in het priesterkoor een houten Pietà (Duits,
15e eeuw). Onder de klokketoren een Romeinse cisterne. Bezienswaardig is ook de
crypte (ingang op de Piazza), rest van een voormalige basiliek uit de 11e eeuw
(fresco's 11e eeuw; sarcofaag 3e eeuw). Dom-Museum.
De gevel heeft een mooi centraal tympaan: in het midden de tronende Christus,
tussen maan en ster, links de zogende Maria, rechts de H. Rufino, martelaar uit
de 3e eeuw
S. Chiara:
De bouw begon in 1257. De gevel is een imitatie van de
bovenkerk van de S. Francesco. Let op de enorme steunberen.
Clara is in Assisi geboren in 1194. Ze stierf er in 1253. Op 18-jarige leeftijd
ontving zij uit de handen van Franciscus het boetekleed. Andere vrouwen sloten
zich bij haar aan, en gedurende 42 jaar bestuurde zij de nieuwe kloosterfamilie
van de 'Arme Claren'. Het kloostertje van San Damiano (zie verder) getuigt van
de door haar radicaal beleefde armoede.
Het lichaam van de H. Clara kan men zien in de crypte (gebouwd in 1850).
Om 17:30 vertrokken wij naar ons hotel in Nocera Umbra. Op weg daar naar toe
zijn we nog langs Santa Maria Degli Angili gereden.
Voor meer informatie over de stad:
S. Maria degli Angeli
(in de vlakte): de architect, G. Alessi, begon
de bouw in 1569. De klokketoren werd opgetrokken in 1678-84. Een aardbeving
beschadigde in 1832 de basiliek. De huidige gevel
stamt uit 1928. Links een fontein uit 1610. - In het driebeukig interieur
(beheerst door Dorische friezen) de z.g. Portiuncula-kapel, een kleine kapel (4e
eeuw), waar de H. Franciscus zich met zijn monniken in 1211 vestigde. Op 19
maart 1212 liet de jeugdige Clara zich hier door S. Franciscus de haren
afknippen om non te worden. Op de gevel van de Portiuncula een fresco door
Johann Friedriech Overbeck. Het interieur is zeer sober, de enige versiering is
een groot paneel boven het hoofdaltaar door Ilario da Viterbo (1393).
Achter de rechterzuil van de koepel de Cappella del Transito; hier stierf de H.
Franciscus. Het beeld op het altaar is van Andrea della Robbia. In de vijfde
kapel rechts (gerekend van de ingang) ziet men op een fresco, hoe de basiliek er
vóór de aardbeving van 1832 uitzag. Daarnaast In het rechterdwarsschip een rijk
versierd altaar uit de late 17e eeuw. Bezienswaardig is ook de rozentuin.
Het verblijf
Om 18:30 kwamen we aan in het hotel. We reden door het gebied dat het ergst
getroffen was door de aardbeving van 1997. Ook nu nog zijn er nog talrijke
sporen van deze ramp te zien. Er zijn nog hele containerdorpen waar de mensen al
die tijd in wonen. Er komt iedere keer slechts een klein beetjes geld vrij om de huizen te
herbouwen. Ook het hotel waarin we verbleven was verwoest, maar is volledig
herbouwd.
Het hotel was zonder meer goed te noemen. De kamers waren ruim, goed ingericht en schoon. Teven was er een balkon met een prachtig uitzicht. Ook was het eten en de bediening in het restaurant prima. Het menu bestond uit: Minestronesoep, pasta, gekruide fricandeau. salade met friet en (echte) tiramizu toe. Het was jammer dat we maar 1 nacht in dit hotel verbleven. Was er dan niets aan te merken op dit hotel? Toch wel. Het was er vrij kaal ingericht. Beetje steriel. Dit kwam ook omdat het een restaurant was voor congresgangers. En die waren er niet, dus het was er erg leeg.
Hotel Fonta Angelica
Loc Bagni di Noccera
06025 Nocera Umbra
Tel: 0039-0742813266
Fax: 0039-0742 813424
http://www.fonteangelica.it/index.htm
