12 juni 2004, Padua

San Antonio van Paduakerk

Na de mooie dag in Venetië zijn we vandaag om 9:15 vertrokken richting Toscane. Maar eerst deden wel Padua nog aan. Na al het fraais in Venetië en daarvoor, viel deze stad een beetje tegen. Er was niet zo heel veel te zien. Een mooie kerk, een fraaie Hortus Botanicus en een centrum waar een deel van verwoest is in de Tweede wereldoorlog. We kwamen hier aan om 10:30 en vertrokken weer om 14:45. Het grootste deel van de tijd gingen we zonder de groep op pad. Hieronder staat nog een stukje over de geschiedenis van de stad.

Geschiedenis
Padua of Padova, regio Veneto, een van de belangrijkste kunststeden in Italië, is waarschijnlijk bekender als de stad van Sint-Anthonius, of als de economische hoofdstad van Venetië.
De 3000-jarige geschiedenis van de stad is terug te vinden in het stadsbeeld van Padua, dat ooit als een visserdorp begon. In de 4e eeuw v. Chr. groeide het dorp uit tot het belangrijkste centrum voor de Venetiërs. Patavium, dat met de Romeinen tegen de Galliërs streed, werd vanaf 45 v. Chr. een municipium. Het was een van de welvarendste steden van het Romeinse rijk.
Helaas zijn er na de verwoesting van de stad in 602 door de Langobarden maar enkele overblijfselen bewaard gebleven uit de Romeinse tijd: de ruïnes van het grote amfitheater, enkele bruggen en de kostbare bewijzen die nog in het stadsmuseum te zien zijn. De stad herstelde zich maar langzaam.

Familie Carrara
In de 12e eeuw is Padua een vrije stadstaat. In de twee daaropvolgende eeuwen ontwikkelt de stad zich snel, en onder de heerschappij van de familie Carrara (1338-1405) bereikt zij het hoogtepunt van haar politieke macht, waarbij zij haar gezag uitbreidt tot een groot deel van centraal Venetië.Het was een tijd van buitengewone economische en culturele activiteit die onuitwisbare sporen naliet op de stad: de middeleeuwse stadsmuren, de grote kerkelijke en openbare gebouwen en de stichting van de universiteit (1222), de tweede in Italië, die docenten en studenten uit de hele wereld aantrok. Het artistieke panorama wordt gedomineerd door de schilder Giotto die met de decoratie van de Scrovegni-kapel in Padua zijn meesterwerk creëerde. De grote Florentijnse meester wordt gevolgd door Guariento, Altichiero en Giusto de’ Menabuoi die een prachtige serie fresco’s schilderde. De verlichte heerschappij door de familie Carrara eindigt in 1405 als Padua wordt opgenomen in het vastelandgebied van Venetië. Maar de artistieke superioriteit blijft gedurende de eerste helft van de 15e eeuw bestaan dankzij Donatello en Montegna.

Serenissima
In de 16e eeuw ondergaat Padua, onder de regering van de Serenissima (d.w.z. de Republiek Venetië), een grote vernieuwing. De stad wordt omgeven door een enorme ring van vestingmuren die de definitieve vorm van de stad vastleggen. Er verrijzen nieuwe openbare gebouwen en majestueuze kerken. De universiteit beleeft hoogtijdagen: onder de docenten bevindt zich bijvoorbeeld Galilei.

Prato della Valle
Met de aanleg van het magische decor van het Prato della Valle aan het einde van de 18e eeuw eindigen vier eeuwen heerschappij door Venetië. Na Napoleon valt Padua toe aan Oostenrijk totdat het wordt geannexeerd door het koninkrijk Italië (1866).

Beschrijving
Kenmerkende structuur
Ondanks vernielingen door oorlogen en door enkele ingrepen die van weinig eerbied voor de omgeving getuigen, heeft Padua haar kenmerkende structuur goeddeels weten te behouden: een wirwar van straatjes met arcades en monumentale pleinen, bescheiden huizen en imposante gebouwen. Deze compacte stad huisvest vele mooie schatten. Aan de bezoeker de uitdaging ze te ontdekken.

Scrovegni-kapel
Het oude Romeinse amfitheater (de Arena) omringt de Scrovegni-kapel die de volledig intact gebleven serie fresco’s van Giotto (1303-1305) bevat. Het is een van de grootste monumenten aller tijden van figuratieve kunst.

Stadsmuseum
In het nabijgelegen stadsmuseum, ingericht in het voormalig Augustijnse heremietenklooster, kunnen waardevolle archeologische vondsten, die teruggaan tot de Oudvenetiaanse, Romaanse, Etruskische en Oudchristelijke tijden, zeldzame muntverzamelingen en beroemde, in de 14e tot 19e eeuw gemaakte werken, worden bekeken. Hiertoe behoren het crucifix van Giotto en de Gewapende Engelen van Guariento.

Heremietenkerk
In de nabijgelegen Heremietenkerk, gebouwd in de tweede helft van de 13e en het begin van de 14e eeuw, is een prachtig houten plafond van broeder Giovanni degli Eremitani bewaard gebleven, evenals vele grafmonumenten. In het presbyterium van de kerk, die bij een luchtbombardement in 1944 zwaar beschadigd werd, zijn nog enkele fresco’s van Guariento (1368-1370) te zien en in de kapel van Ovetari kunt u enkele vroege meesterwerken van André Mantegna (1448-1457) bewonderen.

Palazzo della Ragione
Het in 1218 door de gemeente Padua als zetel voor de podesta (stadsbestuurder) en het gerechtshof ingerichte Palazzo della Ragione werd in 1306 vermetel verhoogd door Fra’ Giovanni degli Eremitani. Op de begane grond en op de drie aangrenzende pleinen worden al eeuwenlang dagelijks levendige markten gehouden. De bovenverdieping van het paleis wordt gevormd door een enkele, zeer grote (81x 27m) zaal. De muren zijn versierd met een serie fresco’s met astrologische onderwerpen (1425-1440). Achter in de zaal bevindt zich een gigantisch houten paard, een kopie van het paard van “Gattamelata” van Donatello.

Klokkentoren
De klokkentoren, aan de westzijde van het Piazza del Signori, dateert uit de 16e eeuw en was de zetel van de Capitiano (een van de twee uit Venetië afkomstige gouverneurs). In het centrum is de mooie Falconetto-poort te zien, waar de in 1427 tot 1437 herbouwde toren met een astronomisch uurwerk bovenuit steekt.

Kathedraal
Michelangelo werkte mee aan het ontwerp voor de huidige kathedraal die tussen de 16e en 18e eeuw werd gebouwd. In de Sacristie van de Kanunniken zijn veel belangrijke schilderingen en mooie beeldhouwwerken van de hand van de Toscaanse kunstenaar Giuliano Vangi te zien evenals een waardevolle collectie. De in de 12e eeuw in Romaanse stijl gebouwde kerk onderging in 1260 wijzigingen en werd gewijd aan Johannes de Doper. De Florentijnse schilder Giusto de’ Menabuoi schilderde er een prachtige en de meest complete serie fresco’s (1375 tot 1378). Het meesterwerk werd onlangs gerestaureerd waarbij het de oorspronkelijke pracht terugkreeg. De serie begint met het heerlijke Paradijs en gaat verder met de verhalen van Johannes de Doper, Maria, het Lijden, de Dood en Opstanding van Christus.

Palazzo del Bo
Deze grote groep gebouwen, die tussen 1542 en 1601 verrees met moderne toevoegingen uit de periode van 1920 tot 1940, is de hoofdzetel van de in 1222 gestichte universiteit. Bijzonder interessant zijn het Oude Binnenhof (midden 16e eeuw) van Andrea Moroni, de Zaal van Veertig met de stoel van Galilei, die van 1592 tot 1610 in Padua doceerde, de Aula Magna vol wapens en decoraties en het beroemde Anatomische Theater van G. Fabrici d’Accquapendente, het oudste van de wereld (1594). De Caffé Pedrocchi is een ingewikkeld neoklassiek gebouw met een flamboyante gotische ‘gril’ van de architect Giuseppe Jappelli (1831). Het is een zeldzaam en origineel voorbeeld van een gebouw met meerdere doeleinden. Het was een beroemde ontmoetingsplek van wetenschappers en het toneel van de studentenopstand in 1848.

Sant’Antonio
Met de bouw van de basiliek Sant’Antonio werd onmiddellijk na de dood in 1231 van Santo begonnen en de voltooiing vond plaats aan het begin van de daaropvolgende eeuw. Het is een imposant gebouw in Romaans-gothische stijl met 8 koepels en oosterse klokkentorens. Hier bevindt zich het lichaam van Sint-Anthonius. In de hele wereld worden pelgrimstochten naar deze plek georganiseerd.
Onder de vele kunstwerken noemen we de fresco’s van Altichiero en Giusto de’ Menabuoi (eind 14e eeuw); de Crucifix, sculpturen en bronzen bas-reliëfs van het Hoogaltaar, voortreffelijke werken van Donatello (1444-1448). Verder het Altaar van de Heilige en de Schatkapel. Naast de basiliek verheffen zich het oratorium van Sint-George, dat een aanzienlijke serie fresco’s van Titiaan (1511) bevat, en het Antoniani-museum. Op het plein staat een bronzen ruiterbeeld van Gattamelata, het meesterwerk van Donatello dat hij in 1453 voltooide.

Orto dei Semplici, De botanische tuin,
De botanische tuin, in 1545 gesticht als “Orto dei Semplici” (tuin met medicinale planten) van de medische faculteit, bevat een grote verzameling zeldzame planten, de oude bibliotheek en de botanische verzameling van de universiteit.

Prato della Valle,
De traditionele plaats voor markten en vertier, was een oud Romeins theater. De moerassige grond van Prato werd in 1775 in opdracht van Andrea Memmo, procurator van Venetië, drooggelegd. Hij was het die het plein zijn huidige monumentale uiterlijk gaf: een groot elliptisch groen eiland dat door vier wegen met vier bruggen wordt doorsneden en door een kanaal waarlangs 78 beelden van beroemde personen staan is omringd. Tegenover Prato della Valle staat de Santa-Giustinabasiliek
De enorme kerk met acht koepels werd in de 16e eeuw gebouwd op een plaats waar zich oude heiligdommen bevonden. Het indrukwekkende interieur bevat vele kunstwerken waaronder het Grote Koor en het grote altaarstuk van Veronese dat het martelaarsschap van Sint Giustina (1575) voorstelt.

Vestingwerken
Vestigingmuren en poorten. De eerste muren werden in de periode van de stadstaten gebouwd en liepen langs de Bacchiglione en de bevaarbare kanalen die het Romeinse eiland begrensden. Er zijn nog enkele muren en twee van de 19 poorten te zien: Porta Altinata en Porta Molino. Nieuwe muren werden in de Carrare-periode gebouwd waarbij stadsuitbreidingen en grote tuinbouwvelden die buiten het Romeinse eiland lagen, werden geïntegreerd. Dankzij haar strategische ligging werd de stad door de Serenissima verder versterkt met een nieuwe stadsmuur die tussen 1513 en 1544 werd gebouwd. De verdedigingsgordel was ongeveer 11 km lang en bevat een twintigtal, goed bewaarde bastions. Interessant zijn ook de Venetië-poort of de Portello die in 1519 volgens een ontwerp van Guglielmo Bergamasco werd gebouwd, de S. Giovanni-poort (1528) en de Savonarola-poort (1528), beide werken van G.M. Falconetto.

Na een lange rit door de Povlakte en het fraaie Toscaanse landschap kwamen we om 18:00 aan in Ronda, ten noorden van Florence.

Het verblijf
Op de website van Kras reizen stond een verslag van iemand die deze zelfde reis had gemaakt, maar dan in 2000. Ook toen al werd dit hotel gebruikt. Er werd verteld dat de reisleiding een grapje had gemaakt. Dat dit hotel een soort jeugdherberg was, met slaapzalen in aparte gebouwtjes, gescheiden slaapzalen voor mannen en vrouwen én dat de eetzaal 500 meter verder lag. Uiteraard bleek de zaak er iets anders uit te zien. Maar ik wilde dezelfde grap uithalen met mijn partner. Ik dat dus vertellen, maar ik had niet in de gaten dat dit ook gehoord werd door iemand achter me in de bus. De grap werd pas echt leuk toen ik achter me hoorde fluisteren, "Wat ik nu hoorde, we gaan naar een soort jeugdherberg......". Het was heel leuk een tijdje mijn mond te houden en alleen maar naar dat gesprek te luisteren.

Uiteraard gingen we niet naar een jeugdherberg, maar het was wel een apart hotel. Op enige afstand van het hotel waren huisjes gebouwd van twee verdiepingen hoog. Op beide verdiepingen waren vier kamers. En alle huisjes hadden hun eigen ingang. De kamers waren zeer sober ingericht. Het sanitair was goed en behoorlijk ruim, maar verder is er niet veel te vertellen. Behalve dat er geen airco was en dat de kamers bewegingsmelders hadden. Als je te lang niet bewogen had, ging alle stroom uit. Dat was soms vervelend, zeker als je 's nachts batterijen moest opladen.
Het eten in het hotel was behoorlijk. Op het menu stond: pasta, gegrilde kip met patat en Tiramisu ijs toe.
Het vaste personeel behoorde tot 1 familie. Opa was het hotel begonnen en hielp nu nog mee met zijn twee zoons en schoondochters en kleinkinderen. Ze wilde je het echt naar je zin maken, maar slaagden daar niet altijd in. Dit mede door de aard van het hotel: sober.

Hotel Marrani
Via Faentina 128
50032 Ronta
Italia
Tel: 00390558403005
Fax: 00390558403370
http://www.zoover.nl/italie/toscane/ronta/marrani/hotel (meningen over het hotel)